![بهترین کار در مواجهه با بیمارانِ خارج از حیطه ی مهارتی شما چیست ؟ ؛ بخش اول](https://theworkshop.ir/wp-content/uploads/2021/10/364.jpg)
بهترین کار در مواجهه با بیمارانِ خارج از حیطه ی مهارتی شما چیست ؟ ؛ بخش اول
دکتر کریستین کور تو آ در اوایل کار بالینی خود ، با شخصی مواجه می شود که اقدام به خود زنی کرده بود ؛ شرایطی که برای اولین بار با آن رو به رو شده بود . وی که متخصص تروما و مشاور سلامت روان در واشنگتن دی سی است ، درباره ی این تجربه چنین می گوید : « من به صورت کلی بهت زده شده بودم ، احساس کرختی می کردم و متوجه نبودم که در حال از دست دادن کنترل خود هستم » . خوش بختانه دکتر کریستین کور تو آ می دانست که در این مواقع باید با همکاران خود مشورت نماید . یکی از همکاران وی بلا فاصله راهنمایی لازم را انجام داد : بیمار را بستری کن . دکتر کریستین کور تو آ در این باره با بیمار خود صحبت کرد و او گزینه ی بستری شدن را قبول کرد . دکتر کریستین کور تو آ که خود از کار کنان بیمارستان بود ، توانست این بیمار را در واحد بیماران بستری ، درمان کند و مشاوره ی لازم را درباره ی این بیمار از همکاران خود در یافت نماید .
تجربه ی دکتر کریستین کور تو آ ، تجربه ی نادری نیست : مراجعان ، اغلب اوقات چالش هایی را برای افراد متخصص ایجاد می کنند که خارج از دامنه ی تجربه ، مهارت ، دانش یا تخصص آن ها می باشد . این پدیده برای روان شناس های تازه کار که هنوز تجربه ی بالینی کافی ندارند ، شایع تر است ، البته روان درمان گر های با تجربه نیز از این امر مصون نیستند . دلیل این پدیده این است که روان درمان گر یا در این حیطه آموزش لازم را نداشته است و یا در جریان آخرین پژوهش های انجام گرفته در این حوزه نمی باشد .
آیا تصمیم گرفته اید که در صورت مواجهه با چنین مراجعه کننده هایی چه کار باید بکنید ؟
افراد دارای تخصص در زمینه ی بالینی تجربه های خود را در این زمینه به اشتراک گذارده اند :
تصمیم گیری درست
برای این که تصمیم بگیرید آیا کار با بیماری را ادامه دهید یا خیر ، بهتر است معیار های عینی را ملاحظه کنید ، مثل این که آیا مسائل مراجع از لحاظ فنی در حوزه ی صلاحیت شما می گنجد یا خیر ، هم چنین نباید از معیار های ذهنی مثل رفتار مراجع و وا کنش های شما به این رفتار ها غافل شوید . راهنمای تعیین صلاحیت روان درمان گر در بخش دوم کد های اخلاقی APA آمده است . در این بخش از افراد متخصص خواسته شده است که برای واجد صلاحیت بودن در یک حیطه ، باید « دوره های آموزشی ، تربیت روان درمان گر ، نظارت بالینی ( کار ورزی ) ، مشاوره ، مطالعه یا تجربه های حرفه ایِ » کافی داشته باشند . دکتر جفری یانگرن ، متخصص بالینیِ دانش گاه میسوری در کلمبیا معتقد است که در برخی موارد به راحتی می توانید تشخیص دهید که آیا این موارد را دارید یا خیر : به عنوان مثال خود شما می دانید که در زمینه ی مهارت های بالینی و مشاوره با افراد بزرگ سال ، دوره های آموزشی لازم را گذرانده اید اما در حوزه هایی مثل آسیب به سر ، اسکیزو فرنی یا اختلال های خوردن ، دوره های آموزشی کم تری را گذرانده اید ، کافی است این موضوع را تشخیص دهید و به آن اذعان داشته باشید . در این صورت به بیمار خود بگویید که همکاران دیگر در زمینه ی مشکل او تخصص بیش تری دارند ، به نا بر این وی را به همکاران خود ارجاع دهید . دکتر جفری یانگرن می گوید : « شما نمی توانید بگویید که من روان شناس ، عصب شناس ، روان شناس سلامت ، روان شناس تحولی یا روان شناس قضایی هستم . این حوزه ها و برخی حوزه های دیگر هستند که مستلزم دوره های آموزشی تخصصی می باشند » ( طبق کد های اخلاقی ، شما باید صلاحیت خود را در حوزه ی کاری خود ، به صورت مداوم حفظ نمائید ، برای این کار می توانید از دوره های آموزشی مداوم ، ادامه ی تحصیل ، نظارت بالینی ( کار ورزی ) و راهنمایی افراد متخصص دیگر استفاده نمائید ) .
دکتر جور جویو تاسکا ، دانش یار روان شناسی دانش گاه اتاوا که خود ، متخصص افراد بزرگ سال دارای اختلال های خوردن است ، اظهار داشت که در حیطه ی تخصصی افراد مرز هایی نه چندان آشکار وجود دارد که البته این مرز ها به صورت کامل درون هر حیطه قرار نگرفته اند . به نا بر این در این موارد بهتر است ارز یابی کنید که آیا مسائل بیمار تا حد زیادی در حیطه ی تخصصی شما قرار دارد یا خیر و آیا شما می توانید در صورت لزوم ، مهارت های ضروری برای درمان بیمار را یاد بگیرید یا خیر؟ به عنوان مثال شاید شما در حوزه ی درمان اختلال اضطراب فرا گیر آموزش دیده باشید و حال از شما خواسته شده است که مراجعی که دارای اختلال اضطراب اجتماعی می باشد را درمان کنید . درمان اختلال فوبی خاص با توجه به درمان های مبتنی بر شواهدِ این اختلال نسبتاً آسان است زیرا به هر حال این بیماری در زمره ی اختلال های اضطرابی قرار دارد ، اما اگر بیماری مبتلا به اختلال روان پریشی با شروع زود رس باشد و شما پیش تر هیچ دوره ی آموزشی در زمینه ی درمان اختلال های روان پریشی نگذرانده باشید ، بهترین کار ارجاع است .
دکتر جف زیمر من ، هم چنین معتقد است باید به نشانه های فردی ترِ بیمار نیز توجه کنید که ممکن است این نشانه ها خارج از تخصص شما باشند . از جمله ی این نشانه ها شکایت هایی است که مراجع انجام می دهد ، به عنوان مثال ممکن است او بگوید که احساس نمی کند در حال بهبودی است و یا به نظر او حال وی بد تر از قبل شده است . وا کنش های درونی شما نیز سر نخ مهمی هستند . اگر خسته ، بی حوصله ، آشفته و بی حس هستید یا نگرانی زیادی درباره ی بهزیستی مراجع تجربه می کنید ، این وا کنش ها را علائمی برای پایان دادن به جلسه ها در نظر بگیرید و البته که باید علت این حال خود را هم تعیین کنید . برای ارز یابی خود می توانید به مقاله ی Practice Innovations که در سال 2017 توسط ساموئل ناپ ، میشل گات لیپ و میشل هندلز من نوشته شده است ، مراجعه نمائید .
منبع :
انجمن روان شناسی آمریکا
فرم در خواست ترجمه ء متون تخصصی روان شناسی و مشاوره
بر چسب :Work Shop, آزاد تپه رشی, اختلال, اختلال خوردن, استرس, اسکیزو فرنی, اضطراب, اضطراب اجتماعی, اضطراب فرا گیر, بیمار, تربیت روان درمان گر, تروما, دکتر مجید محمود علیلو, دوره های آموزشی, روان پریشی, روان پزشکی, روان درمان گر, روان درمانی, روان شناسی, سولماز دینی, فوبی, کار ورزی, کارگاه, گروه آموزشی نوید, مداخله, مرکز مشاوره نوید, مشاوره, مواجهه, نظارت بالینی, نگرانی